Η χορεύτρια είναι το πάθος… η ταύτιση με τη στιγμή… η ασυγκράτητη ζωή. Είναι σαγηνευτική… μαγευτικά ελκτική… σε καλεί να αφεθείς στα χέρια της και να σε οδηγήσει αποκλειστικά αυτή… ζητά να σε ρουφήξει, να σε επιστρέψει στο ζωώδες, το άμεσο, αυτό στο οποίο παραδίνεσαι, μέσα στο οποίο χάνεσαι… Αυτό έχει και μια αυτοκαταστροφική χροιά… σαν μια φλόγα που ανά πάσα στιγμή μπορεί να γίνει φωτιά και να σε καταβροχθίσει… ή σαν την απαλή ροή του ποταμού που παίζεις μέσα της και χωρίς να το καταλάβεις σε παρασύρει…
Ο χορευτής είναι η πάλη να παραμείνεις ξύπνιος… αυτοσυνείδητος… να αντισταθείς στη σαγηνευτική ροή… Είναι η προσπάθεια να γραπώσεις τη στιγμή και να την μετουσιώσεις σε νόημα… σε λόγο… να μπορέσεις να αλληλεπιδράσεις μαζί της… να τη συλλάβεις. Αυτό σε αποκόβει από το πάθος… σε κρατάει έξω απο τη στιγμή… εκεί που μπορείς να την παρατηρείς, να την εξετάζεις, να την αντιλαμβάνεσαι ως «κάτι» διαφορετικό απο εσένα… σε κάνει να αντιλαμβάνεσαι και τη στιγμή και τον εαυτό σου ως «κάτι»… ως αντικείμενα…
Δεν
μπορείς… δεν πρέπει!… ούτε να χαθείς στη στιγμή, ούτε να χαθείς στο
λόγο! Ούτε να χάσεις τον εαυτό σου, ούτε να αποκλειστείς μέσα του!
Πρέπει να βρεις τον τρόπο να ακροβατήσεις ανάμεσα στα δυο αυτά άκρα… να
τα πλέξεις… να διευρύνεις ολοένα το πλαίσιο στο οποίο και τα δυο τους
περιέχονται…
Η στιγμή είναι πάντα εκεί. Το τώρα είναι πάντα εδώ.
Αλλά τώρα… αυτή τη στιγμή… υπάρχει και κάτι άλλο: αυτό που μπορεί να
καταγράψει… να αποτυπώσει… να λαξεύσει… να δημιουργήσει… να
επικοινωνήσει. Ναι! Να επικοινωνήσει… αυτό είναι! Αυτό είναι το επιπλέον
της στιγμής… αυτό που είναι παραπάνω από την απλή της αμεσότητα! Να
επικοινωνήσει μέσω τέχνης, μέσω γνώσης, μέσω ενσυνείδητης συμπεριφοράς…
Να αφυπνίζει… Να αυξήσει την ελευθερία στον κόσμο… δηλαδή να αυξήσει
—και έτσι να αφυπνίσει— τον ίδιο του τον εαυτό… Να αποτελέσει το μέσο…
τον δίαυλο μεταξύ του είναι —της ύπαρξης— και της αυτοσυνείδησης —του
λόγου…
Άρα, για να ακροβατήσεις μεταξύ των δυο άκρων —μεταξύ της
αμεσότητας και της μονιμότητας— πρέπει να επικοινωνήσεις… Δηλαδή να
βρεις τρόπους να δημιουργήσεις… Πρέπει να σερφάρεις πάνω στο κύμα της
στιγμής, αντί να χαθείς μέσα του ή να βγεις έξω του. Και να το κάνεις
για να επικοινωνήσεις (με τους γύρω σου, και συνάμα με τον ίδιο σου τον
εαυτό)… για να αφυπνίσεις… για να αλλάξεις τον κόσμο!
Βρες τη δύναμη να αλλάξεις τον κόσμο!!!
Ό,τι κι αν πρέπει —ό,τι κι αν χρειαστεί— να κάνεις… βρες τη δύναμη να αλλάξεις τον κόσμο!
Δηλαδή
να επιδράσεις πάνω του… να μην παραμένεις κλεισμένος στον εαυτό σου… να
μην αυτοϊκανοποιείσαι με το να ασχολείσαι μόνο με εσένα… Βρες το
θάρρος… τη δύναμη… να γίνεις πραγματικότητα!
Και για να τα
καταφέρεις δεν μπορείς να το κάνεις μονομερώς… ούτε να χαθείς στον κόσμο
—στη στιγμή—… ούτε να χαθείς στον εαυτό σου -στη θέλησή σου—… Η
αφύπνιση είναι να ισορροπείς, να σερφάρεις, να χορεύεις, να ακροβατείς
τον μεταξύ χώρο. Να βρεις τον τρόπο, τη δύναμη, το θάρρος, να κρατήσεις
και τα δυο μέσα σου. Και να αντισταθείς, και να αφεθείς… Ούτε επιστροφή
στην παιδικότητα, το ζωώδες, το άμεσο —τη μήτρα!—… ούτε επιστροφή
—κλείσιμο— στο Εγώ… Ανοιχτή και εστιασμένη συνειδητότητα… κάτι που
περιέχει και τα δυο, αλλά δεν χάνεται σε κανένα… κάτι ευρύτερο… Κάτι που
ενώνει από τη μια την ύλη, τη δίνη της αιτιοκρατίας, το στροβιλισμό των
αισθήσεων, τη βία, τον έρωτα… και από την άλλη το λόγο, το νόημα, την
αυτοσυνείδηση, το υπάρχειν… και τους επιτρέπει να διαπλεχθούν στο χορό
της ύπαρξης…
Γι’αυτό πιες τον καφέ, βάλε το αρωματικό στικ, φόρα
το αγαπημένο σου κόσμημα, στόλισε τον χώρο σου, βάζε τη μουσική να
παίζει, κανε το διαλογισμό, τη γιόγκα, τη γυμναστική, χόρεψε, ξενύχτησε…
κάνε ό,τι χρειαστεί για να βρεις τη δύναμη να μην χαθείς ούτε στη φλόγα
της στιγμής (τον εθισμό, και την μεμψιμοιρία, και την κατάρα, και τον
τυφλό έρωτα), ούτε στο Εγώ (την ωμή και σκέτη δύναμη της αποκομμένης
θέλησης… το κυνήγι της ισχύος ως αυτοσκοπό), αλλά να ακροβατήσεις… να
παραμείνεις ξύπνιος… αφυπνισμένος… Εσύ ως πνεύμα που επιδρά στον κοσμο
για να τον αλλάξει… δηλαδή όχι για να κερδίσει ή να σωθεί, αλλά για να
επικοινωνήσει και να αφυπνίσει… να μεταμορφωθεί… να δημιουργήσει!
No comments:
Post a Comment